© Rinconero 2008 -
Geschiedenis van Rincon
De eerste bewoners van Bonaire waren vermoedelijk de Caiquetio indianen, die hun stempel op het eiland hebben achtergelaten door middel van hun verschillende indianentekeningen. In verschillende grotten op het eiland zijn deze indianen beschilderingen tot heden te vinden.
Deze indianen werden een tijdje na de komst van Amerigo Vespucci in 1499 gevangen genomen door de Spanjaarden en verscheept naar het eiland dat we nu kennen als Dominicaanse Republiek, om daar in de kopermijnen te gaan werken.
De Spanjaarden zelf kwamen daarna terug naar Bonaire en richtten toen de eerste nederzetting op Bonaire: Rincon. Deze specifieke locatie werd gekozen omdat het zich in een dal bevond en zo uit het oog van voorbijgaande schepen en buiten het bereik van hun kanonnen bleef.
Zout werd gewonnen maar ook de divi divi werden geëxploiteerd.
In 1636 veroverden de Nederlanders Bonaire. De Nederlanders exploiteerden Bonaire voornamelijk voor z’n zout en brasilhout, waarmee rode verf gemaakt werd.
Toen de Nederlanders zagen dat ze meer arbeidskracht nodig hadden, importeerden ze slaven uit Afrika, die zich vervolgens in Rincon moesten vestigen.
De slaven werkten op plantages in de omgeving of op zoutpannen helemaal aan de andere kant van het eiland. Omdat het wandelen van Rincon naar de zoutpannen ongeveer 10 uur in beslag nam, werden kleine slavenhutjes naast de zoutpannen voor de slaven gebouwd. Enkele van deze slavenhutjes staan er nog steeds. De slaven werkten op de zoutpannen en verbleven in deze hutjes gedurende de week, in het weekend mochten ze terug naar hun woningen in Rincon.
Na de afschaffing van de slavernij zijn de slaven permanent in hun woningen in Rincon gaan wonen, ze behielden hun cultuur en tot heden zijn velen van de huidige bewoners van Rincon afstamelingen van deze slaven.
Grotten van Boca Onima waar verschillende indianentekeningen van de Caiquetio indianen zijn gevonden. Klik hier voor meer foto's van Boca Onima.
